می روم جایز نیست.....
بالاخره من رفتم......
ماهک هم به خاطرات
پیوست با یه آسمون حرف تو
دلی که دیگه به خونش
برنگشت......
برگی از تقویم دلتنگی ماهک | یکشنبه شانزدهم فروردین 1388لحظه دلتنگی 8:12 قبل از ظهر
این منم که خوبیامو کسی هرگز نشناخته
اون که در راه رفاقت همه ی هستیشو باخته
هر رفیق راهی با من دوسه روزی همسفر بود
ادعای هر رفاقت واسه من چه زودگذر بود
هرکی با زمزمه ی عشق دوسه روزی عاشقم شد
عشق اون باعث زجر همه ی دقایقم شد
اونکه عاشق بودو عمری از جدا شدن می ترسید
همه ی هراس و ترسش به دروغش نمی ارزید
چه اثر از این صداقت....چه ثمر از این نجابت
وقتی قد سر سوزن به وفا نکردیم عادت......
اون که در راه رفاقت همه ی هستیشو باخته
هر رفیق راهی با من دوسه روزی همسفر بود
ادعای هر رفاقت واسه من چه زودگذر بود
هرکی با زمزمه ی عشق دوسه روزی عاشقم شد
عشق اون باعث زجر همه ی دقایقم شد
اونکه عاشق بودو عمری از جدا شدن می ترسید
همه ی هراس و ترسش به دروغش نمی ارزید
چه اثر از این صداقت....چه ثمر از این نجابت
وقتی قد سر سوزن به وفا نکردیم عادت......